Jan Soldat

INDIELISBOA 2015 (III/III): TODO É POSTA EN ESCENA

Esta crónica vén de aquí (primeira parte) e aquí (segunda parte). ‘Zucht und Ordnung’ (Jan Soldat, 2012). O real, construto ficcional Do lado dos documentais, as cuestións identitarias tamén estiveron presentes, mais se cadra o máis relevante das non ficcións do Indielisboa foron dúas liñas apuntadas, que cada vez cobran máis importancia no cinema do real contemporáneo. Dunha banda, varias propostas parecían preguntarse sobre a construción das ficcións dentro deste rexistro, mentres que outras propostas apostaban por estilizar espazos. Dentro desta... 

Entrar

vincent macagine une histoire americaine

INDIELISBOA 2015 (II/III): ALMAS ERRANTES, EN ESTADO DE SUSPENSIÓN

Este artigo é a continuación dunha primeira crónica que se pode consultar aquí. ‘El complejo de dinero’ comunica ben o fastío dunha burguesía perdida. Na procura dunha identidade fracturada Igual de pijos e perdidiños andan os personaxes de El complejo de dinero (2015), que Juan Rodrigáñez presentou na pasada Berlinale. Baseada na novela anarquista Der Geldkomplex de Franziska zu Reventlow, coloca a un grupo de burgueses nunha finca dun lugar indeterminado en España. Lixeira polas súas formas directas e aparentemente despreocupadas – trátase de captar... 

Entrar

whit stillman

INDIELISBOA 2015 (I/III): MIA E WHIT, OS HEROES

Félix de Givry, actor en ‘Eden’ e DJ, amenizou a noite lisboeta. Un ano máis, o Indielisboa volveu mostrar unha selección diversa, que abrangue todos os estilos do cinema independente. Da ficción máis ao uso, á que procura novas formas e se constrúe na rodaxe; do documental cos seus xéneros clásicos, ás propostas performativas máis en boga; mesmo houbo espazo para a animación máis experimental, e doutro tipo de técnicas – sen longas a destacar, iso si, mais este é un problema de custos de produción, batalla na que o Indie, con criterio, non semella... 

Entrar

25 Courtisane 2015 (1)

COURTISANE 2015: VIAXE POR PAÍSES PEQUENOS (SON MÁS DOADOS DE VISITAR)

Bélxica é un país pequeno. Trátase dun país estraño, un estado tapón, dividido en dous, e mesmo en tres partes. Hai quen di que mesmo en catro. Bélxica foi unha estratexia xeopolítica creada co fin de parar os pés a Francia, separala dos Países Baixos e tamén de Alemaña. Ou viceversa. O resultado foi a creación dun Estado con catro comunidades lingüísticas: unha bilingüe en Bruxelas, a neerlandófona ao norte, a francófona ao sur e a xermanófona na zona setentrional-oriental. E tres rexións, Flandes ao norte e Valonia ao sur, cunha terceira chamada Rexión... 

Entrar

cinelatino

CINEMATOGRAFÍAS LATINOAMERICANAS EN TOLOSA

Os 27es Rencontres de Toulouse é o espazo cinematográfico, amplificado, interdisciplinario, participativo, aberto, festivo e comunitario, consagrado ás cinematografías e culturas latinoamericanas, no que se presentaron, entre o 19 e o 29 de marzo, decenas de filmes en competición, panorama e mostra, dentro das categorías ficción, documental, longametraxe e curtametraxe. Estes encontros entorno ás cinematografías de América Latina, xurdiron en 1989 dun colectivo de asociacións de solidariedade, que en 1991 se constituíu como Asociación Encuentros Cines de América... 

Entrar

«
»

PANORÁMICA

CRÍTICA E PROGRAMACIÓN EN FESTIVAIS

Cinemateca Portuguesa

Ler a versión orixinal deste artigo en portugués Os dous elementos que caracterizan, de xeito máis determinante, a programación dun festival de cinema, independentemente da súa definición particular de xéneros ou duracións, refírense, ante todo, á temporalidade. Dunha banda, un festival establece unha relación directa cunha certa noción de contemporaneidade, que analizaremos deseguida. Doutra banda, un festival celébrase nun espazo curto de tempo, aínda que tamén... Ler máis

ANOTACIÓNS ACERCA DA CRÍTICA E A PROGRAMACIÓN CINEMATOGRÁFICA

mmfreixas

0. Preámbulo Fun convidado por Víctor Paz Morandeira e Iván Villarmea para dar unha charla acerca das relacións entre a crítica e a programación cinematográfica actual, dentro do magnífico festival Play-Doc de Tui 2015. A súa proposta levoume a idear o desenvolvemento dos puntos básicos do traballo destas dúas profesións na actualidade. A falta de conseguir un discurso cunhas conclusións claras, de expor algo que tivera unha coherencia na súa totalidade, dividín... Ler máis

PLAYLISTS E CUBOS DE RUBIK

jaime pena

No número 1 da revista Cinema Comparat/ive Cinema Pablo García Canga escribe un artigo en torno a un día de programación na Cinemateca Francesa, “14/09/1968, una programación de Henri Langlois” (2012). Ese día de setembro de 1968 a Cinemateca proxectou catro películas: Blind Husbands (Eric von Stroheim, 1919), The Big Sky (Howard Hawks, 1952), Bonjour tristesse (Otto Preminger, 1958) e Bande à part (Jean-Luc Godard, 1964). Segundo o abstract do propio artigo, García... Ler máis

PANTALLAS

PRIDE, de Matthew Warchus

pride

Da industria audiovisual británica podería aprenderse moito neste país. Empezando polo seu modelo de televisión pública de prestixio, ou a súa forma de subvencionar proxectos cos fondos da lotería, pero tampouco vaiamos aspirar a imposibles. Sinxelamente, hai pequenas leccións que se podían sacar vendo como fan as cousas por alí. Por exemplo, como montar un […]

OBRADOIRO

PLAY-DOC 2015: O ANO DO CELULOIDE DOMÉSTICO

26 Play-Doc 2015 5

Hai uns meses fixen un curso práctico de Super 8, máis pola nostalxia que pola súa utilidade práctica, malia que considero que o formato aínda dá moito xogo. Na miña casa nunca tivemos cámara, e sempre ollei con envexa os filmes caseiros dos demais, fascinada polas imaxes, o son do proxector e a experiencia mesma […]

PROCESOS

PROCESOS#23 – HUGO AMOEDO

Sobre Hugo Moser: "Nos gustó mezclar nuestros nombres porque suena al mismo tiempo a rabino y a militar alemán".

“O único que vale é a acción” Hugo Amoedo (Redondela, 1987) semella non terlle medo a nada, agás a ficar quieto. É graduado en Xornalismo pola Complutense, pero tivo só un tímido contacto co mundo das redaccións. En 2010 marchou vivir aos Países Baixos e poderíase dicir que comezou a facer cine por amor, froito […]

FOUND FOOTAGE

AMAR, BEBER E CANTAR: O CINEMA EPICÚREO DE OTAR IOSSELIANI

25 Otar Iosseliani 1

Un dos motivos polos que coñecemos a obra de Otar Iosseliani ao sur dos Pirineos é grazas á súa conexión basca: o Donostia Zinemaldia adicoulle unha primeira retrospectiva aló polo 2001, e agora, hai pouco máis dun mes, o último Punto de Vista programou media ducia dos seus filmes, entre os que se atopaba a […]