mikkelsen

PORTO/POST/DOC: NOVA CHINCHETA NO MAPA DE FESTIVAIS

Nace un novo festival de documentais en Porto, e exclama orgulloso: “As nosas historias son reais”. En efecto. Esta é unha declaración de intencións para os cinéfilos e os profesionais do sector, que nos desprazamos ata a cidade lusa para gozar dunha semana de bo cinema do real, de “postdocumentários”, un termo que, semella, o certame quere asentar. A estratexia conceptual é ben interesante, vista a insistencia do festival, a través das súas actividades e na meirande parte dos filmes, en deixar claro que o documental – repitámolo unha vez máis, un rexistro,... 

Entrar

mercuriales

LAS NUEVAS OLAS: SWEET 16

Na nosa crónica da sección oficial do SEFF en 2014, comentabamos que a escolla de títulos, se ben maioritariamente de calidade, era moi obvia e de pouco risco. Tamén, é posible, inconexa. Hai dous xeitos de facer un programa oficial: seleccionar os mellores títulos – doutra banda, como se pode determinar iso – ou escoller bos filmes que garden conexión entre eles. O programador vese na encrucillada logo de deixar películas fóra que poden ser boas, pero que simplemente non encaixan no seu discurso; ou pode discriminar con criterios de excelencia académica e desatender... 

Entrar

CAMINHOS2

CAMINHOS DO CINEMA PORTUGUÊS: COIMBRA, CAPITAL DO CINEMA LUSO

Nunha chuviosa de novembro daba comezo o XX Festival Cinema Caminhos Português en Coimbra. A principal cidade da rexión norte de Portugal, coñecida como a segunda Salamanca pola súa tradición universitaria. Un evento cinematográfico que cumpre vinte edicións logo dun parón de dous anos na súa organización. En palabras do seu director Vítor Ferreira, na gala de inauguración, “os camiños fanse camiñando” e “Coimbra volvía ser a capital do cinema portugués”. Cun programa no que compiten 63 obras, de diversas temáticas e distribuídas nunha serie de seccións... 

Entrar

23 Tokyo Tribe 1

LONDON FILM FESTIVAL 2014 (III / III): XAPÓN, MORTE E VIOLENCIA

A nosa crónica do certame londiniense, ofrecida en varias entregas, non podía concluír sen dar conta da presenza xaponesa na súa programación. Malia que as propostas máis novidosas xa se viran no Tokio International Film Festival –primeiro e principal escaparate da produción procedente deste país asiático– o London Film Festival reuniu algúns dos títulos máis emblemáticos de 2014. Iso si, botamos en falta a presenza dalgún filmes do Studio Ghibli, xa fose a exquisita かぐや姫の物語 (The Tale of the Princess Kaguya, Isao Takahata, 2014), a última longametraxe... 

Entrar

photo réal Baudelaire

ÉRIC BAUDELAIRE: “TODA NACIÓN É UNHA FICCIÓN COLECTIVA”

O cineasta francés Eric Baudelaire sorprendeu aos afeccionados ao documental en 2011 con L’anabase de May et Fusako Shigenobu, Masao Adachi et 27 années sans images, unha poética película que presentaba con naturalidade a relación do director nipón Masao Adachi co Exército Vermello Xaponés. Un exilio no Líbano de case 30 años, no que política e cinema se entrelazaban, repasando a teoría da paisaxe (fukeiron) este xenuíno activista do celuloide, coa que intentaba cartografar as estruturas da opresión institucional mediante a filmación de paisaxes. Algo diso... 

Entrar

«
»

PANORÁMICA

ENTRE O RURAL E O URBANO

23 Os Verdes Anos 6

A representación do barrio moderno en Os Verdes Anos Ler o artigo orixinal en portugués A análise que segue sobre Os Verdes Anos (Paulo Rocha, 1963) ten como base a representación do barrio como elemento central da paisaxe urbana lisboeta a comezos dos anos sesenta. Considerado como un dos traballos máis relevantes do Novo Cinema Portugués, a primeira longametraxe de Paulo Rocha explora mediante unha sofisticada posta en escena a transformación urbana que sofreu a cidade... Ler máis

FIGURAS NA PAISAXE: CINEMA NARRATIVO E TOPOFILIA

23 Il deserto rosso

Ler este artigo na súa versión orixinal en portugués Algunhas das primeiras imaxes do cinema foron do mundo natural en movemento, escenas de rúa e vistas de temas topográficos. Nese sentido, o cinema podería ser interpretado neses primeiros tempos case como un subproduto da industria turística ou do rexistro xeográfico. A asociación entre filme e paisaxe resulta daquela evidente. Unha posíbel definición de paisaxe sería a proposta por John Brinkerhoff Jackson: “unha... Ler máis

A PAISAXE ETERNA, UNHA IDEOLOXÍA DE INMOBILIDADE

naiAris58

A paisaxe atópase na centralidade das representacións documentais do territorio galego. Preséntase tan eternamente fermosa como superficial na súa realidade social. No transcurso do século XX establécense uns canons de representación fílmica que afunden as súas raíces na pintura paisaxística, a fotografía turística e as películas de emigración, conformando unha serie de recorrencias de representación compositiva, temporal e simbólica de Galicia, que acaban por... Ler máis

PAISAXE E PAISANAXE

23 Sé Villana 1

Gran plano xeral. Unha figura diminuta atravesa paseniñamente un amplo espazo aberto. Ás veces non é unha figura, senón unha presenza, un obxecto, algo que pasaba por alí, ou algo que xa estaba alí. Esta caste de imaxe, que procede da tradición pictórica romántica, como ben explicou Horacio Muñoz Fernández no seu texto ‘Sobre a obra paisaxística de Lois Patiño‘, é unha constante na historia do cinema, dende Greed (Erich von Stroheim, 1924) até Costa... Ler máis

PANTALLAS

JAUJA, de Lisandro Alonso

23 Jauja 1

Un hombre en el desierto es alguien buscando algo; un sintiente en busca de sentido. Vicente Luis Mora [1] O inconsciente do tempo Podemos definir o cinema de Lisandro Alonso como ‘mostrativo’. Ao cineasta arxentino non lle interesa contar unha historia, chégalle con observar as accións, os comportamentos e os movementos dos corpos dos seus […]

FOUND FOOTAGE

OS PASEOS ARQUITECTÓNICOS DE HEINZ EMIGHOLZ

23 Heinz Emigholz 1

O cinema é unha tecnoloxía de lugar, isto é, unha práctica estética e social capaz de producir espacialidade: dunha banda, pode representar unha paisaxe, unha rúa, un edificio ou mesmo un cuarto coa maior fidelidade posíbel; doutra banda, pode construír lugares complementarios ou alternativos aos reais, segmentándoos nas súas distintas pezas para despois recompoñelos na […]

PROCESOS

PROCESOS#21 – ELOY DOMÍNGUEZ SERÉN

Norte-Adiante

Eloy Domínguez é de espírito curioso, todo lle fascina. Filma aquelo que o rodea co que teña na man, ben sexa un teléfono móbil ou unha cámara. Logo de colaborar como crítico na Radio Galega e de fundar a Cuarta Parede marcha para Suecia. Alí traballa como peón de obra e como camareiro, mais nunca […]

CONTRACAMPO

DOLORES MEIJOMÍN: “A POLÍTICA AUDIOVISUAL PODE MARCAR TENDENCIA”

agadic04©tamaradelafuente

Dolores Meijomín afrontou a coordinación da política audiovisual galega da AGADIC (Axencia Galega das Industrias Culturais) nun momento no que diversas institucións que antes xestionaban o audiovisual na comunidade, se fusionaron todas neste único organismo. Era unha demanda repetida dende había tempo no sector. O único problema é que a suma das partes non fixo […]