Os días afogados, de César Souto y Luis Avilés

8-2-1992 no caer da noite a desaparición traza un cuxo que anda escapado do ceo da terra auga na testa unha pota chea de louza amplifica o dioivo cando a imaxe deturpa a realidade o poema non admite engano nin reliquias toda a resistencia non permitirá que volvas auga a través por moita luz que deixaras prendida De Dores Tembrás, en Auga a través (Apiario, 2016)  Desde la fecha que abre este poema de Dores Tembrás1 hasta la filmación de Os días afogados (Luis Avilés,... Ler máis