Las Palmas 2024 (II): Sensibilidades políticas

Paradise, de Prasanna Vithanage Na primeira parte desta crónica repasabamos as principais liñas de programación do Festival Internacional de Cine de Las Palmas de Gran Canaria, desde a influencia de Hamaguchi e de Apichatpong á de Oliveira, do cine independente francés ao norteamericano e de alí ao novo melodrama xaponés. Poderiamos continuar así, tendendo pontes entre as demais películas da Sección Oficial e das edicións pasadas. Recordariamos, por exemplo, que no... Ler máis

Las Palmas 2024 (I): Sensibilidades contemporáneas

Mãos no fogo, de Margarida Gil Unha das recompensas que ten cubrir un mesmo festival ano tras ano é a ocasión de apreciar a coherencia da súa programación a través do tempo. Sen a servidume a directores reclamo e os síntomas de xigantismo doutros certames, o Festival Internacional de Cine de Las Palmas de Gran Canaria estableceuse durante 23 edicións como un lugar no que descubrir novas estéticas, directores emerxentes e tendencias ao ancho do globo. Pola súa Sección... Ler máis

Novos Cinemas 2023: Sección Oficial

The Bride, de Myriam U. Birara O peche do ciclo de festivais galegos sempre vai da man de Pontevedra e Novos Cinemas. Nesta edición 08, que se desenvolveu entre o 12 e o 17 de decembro, achegámonos ao Teatro Principal da cidade para seguir unha programación desafiante cos marcos da linguaxe e o encadre, premisa coa que tamén xogou a Sección Oficial. Se hai un fío condutor que atravesa os filmes desta edición, este é o valor social e a transcendencia do cotián nas relacións... Ler máis

FICBUEU 2023: Sección Oficial 6 — Unha sesión de contrastes

Arquitectura emocional 1959, de León Siminiani Talvez a mellor forma de abordar esta última sesión sexa pensando as súas películas desde o contraste. O amplo abanico de actitudes —cinematográficas, vitais— que reúne o programa faise patente no abismo que separa a primeira e a última proposta: empezamos o noso percorrido cos planos xerais de Arquitectura emocional 1959 (León Siminiani), onde os personaxes son apenas dúas figuras afastadas e esquemáticas, e acabámolo... Ler máis

FICBUEU 2023: Sección Oficial 5 — Da paternidade e a espera

Alicia fai cousas, de Ángel Santos Nesta sesión, coma se dun exercicio de montaxe se tratase, pasamos dunha película a outra mediante xustaposicións que se enchen de significado. Hai un corte brutal entre a primeira e a segunda peza —esa transformación radical dun tempo morto—, outro máis sutil entre a segunda e a terceira —da ausencia de ambos os proxenitores á ausencia da nai—, e un terceiro corte que se funda nunha continuidade da relación pai-fillo. Alicia... Ler máis

FICBUEU 2023: Sección Oficial 4 — Proximidades e distancias

Invincible, de Vincent René-Lortie Talvez unha das cuestións máis interesantes que se nos expoñen nesta sesión, marcada pola forza das historias persoais, é o grao de proximidade que cada unha das películas establece cos seus personaxes. Hai en todas elas unha gran presenza que enche a pantalla e que constitúe o centro de gravidade da obra: Marc, Cecilia, Booker, Eden; e, con todo, a cámara conxuga as distancias de forma moi diferente en cada un dos casos. Os rostros... Ler máis

FICBUEU 2023: Sección Oficial 3 — Formas da dor

Ulises, de Félix Brixel A pegada profunda da dor percorre esta sesión. Cada cineasta achégase a esa dor metamorfoseante desde os xiros dunha linguaxe propia, pero co denominador común da empatía. Pasamos das doenzas físicas, que imprimen o seu rastro nos corpos que sofren, ás doenzas silenciosas que roen a alma; en máis dunha ocasión, estes corpos ao bordo da quebra sinalan á vez o fracaso dun sistema deshumanizador. Ulises (Félix Brixel) trasládanos a unha paraxe... Ler máis

FICBUEU 2023: Sección Oficial 2 — Límites, limiares e fronteiras

Aqueronte, de Manuel Muñoz Rivas Empezamos a viaxe cunha néboa densa que esvaece os contornos das cousas. Vemos apenas unhas árbores altas, mexidas polo vento, mentres un ruído de auga e de cadeas vai debuxando a escena máis aló da imaxe: desprazámonos sobre un barco que se adentra no río. O título da película, Aqueronte (Manuel Muñoz Rivas), alude ao río que as almas dos mortos cruzaban na barca de Caronte. As resonancias do mito operan sobre a base da cotiandade... Ler máis

FICBUEU 2023: Sección Oficial 1 — Cinco olladas cara a madurez

Dang wo wang xiang ni de shi hou, de Huang Shuli A pasaxe da infancia cara a unha primeira madurez é un tránsito misterioso, gradual e inexacto que o cine tratou de relatar desde os seus comezos. Nas cinco películas que compoñen esta sesión, uns poucos minutos bastan para dar conta dun tempo que se acaba e doutro que empuxa por nacer mentres acompañamos aos personaxes —algúns moi novos, outros xa nunha adultez temperá— nas súas respectivas procuras por comprender... Ler máis

Punto de Vista 2023: Notas para un mundo novo

El polvo ya no nubla nuestros ojos, de Colectivo Silencio “Se acercan otros tiempos”. Con este título presentábase a publicación escrita sobre o cine do alemán Peter Nestler, un dos principais homenaxeados nesta edición de Punto de Vista, como acompañamento da súa retrospectiva no marco do festival pamplonés. A cita non só foi apropiadamente elixida por Fernando Vílchez, membro do Colectivo Silencio, que se alzou co principal galardón do palmarés por El polvo ya... Ler máis