IDA, de Pawel Pawlikowski
El multipremiado largometraje del director Pawel Pawlikowski ha sido, sin duda, uno de los ejercicios fílmicos más interesantes del año pasado. Con más de medio centenar de galardones a sus espaldas sin que haya concluido todavía la temporada de premios, Ida (2013) reflexiona desde lo concreto sobre la historia reciente de Polonia. La urgencia personal del cineasta de explorar sus orígenes ha tomado forma en el relato de la joven novicia que da nombre a la película, obligada... Ler máis
NEBRASKA, de Alexander Payne
No deja de asombrarme el alto crédito con el que cuenta Alexander Payne entre la crítica especializada, que a menudo lo trata con toda la deferencia de un grand auteur cuando yo pienso que todavía no ha superado el estadio de (muy eficaz y solvente, eso sí) artesano. Parte del problema que tengo con él viene de que sus cintas, que a priori parecen de lo más interesante de la cosecha norteamericana de su año (películas de consenso que gustan al público y acaparan premios),... Ler máis
EN BRANCO E NEGRO
Unha das vantaxes de traballares como programador é que che dá unha perspectiva sobre o presente cinematográfico distinta (e complementaria) á que terías como público ou crítico, posto que te empurra a deixar de centrarte na película como unidade de estudo para ollar o conxunto, observar as tendencias que subxacen na carteleira e así tratar de confeccionar ciclos a partir delas. Dese xeito, ao buscar nexos de unión potenciais entre as estreas máis interesantes da... Ler máis







