Desde o gag primixenio de L’arroseur arrosé (Louis Lumière, 1895) ata Berto Romero mirando a cámara cun traxe de captura de movementos sobre un croma en Algo muy gordo (Carlo Padial, 2017), o humor significouse coma unha continua fuxida cara adiante. Sempre xogando coas convencións do propio xénero, a comedia está a revelarse hoxe en día como un dos campos máis produtivos para explorar novas formas, narrativas e estilos. Neste punto, a comedia non necesita discursos... Ler máis
Filed under NÚMERO 41, PANORÁMICA · Etiquetado como A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence, aki kaurismaki, Algo muy gordo, bande a part, Berto Romero, Blake Edward, Bresson, buster keaton, carlo padial, charles chaplin, cine mudo, clown, comedia, cómico, gag, Gesto, Giorgio Agamben, Harold Lloyd, Harry Langdon, humor, jacques tati, jean-luc godard, Juha, L'arroseur arrosé, Linda Hutcheon, Louie, Louis Lumière, Mel Brooks, Notas para el cinematógrafo, Ohayo, palabra, Peter Sellers, playtime, Ricky Gervais, Roscoe “Fatty” Arbuckle, Roy Andersson, Sh-h-h-h-h-h, silencio, Silent Movie, Slapstick, Songs from the Second Floor, Tex Avery, The Boat, the Living, The Party, Yasujiro Ozu, You
Los préstamos, alusiones, citas, plagios o guiños hiperconscientes a otras imágenes son ya una constante del audiovisual contemporáneo, sea este postmoderno o hipermoderno (dejemos esta discusión a gente como Fredric Jameson y Gilles Lipovetsky). Puede ocurrir en cualquier momento, en la intimidad de la sala de cine o del salón doméstico, sumergidos en una película o viendo de reojo un anuncio publicitario: una imagen, esa imagen, explota en nuestra memoria y de pronto... Ler máis
Filed under NÚMERO 15, PANORÁMICA · Etiquetado como 8 1/2, apropiación, Blancanieves, Caligrafía, Cinema Postmoderno, Dont Look Back, federico fellini, Gilles Lipovetsky, Hip Hop, I'm Not There, Inglourious Basterds, Intertextualidade, jacques tati, Jean Serroy, Kill Bill, Nashville, playtime, Postmodernidade, quentin tarantino, Reescritura, Robert Altman, Sampler Visual, Sergio Leone, Todd Haynes
Los efectos de la crisis actual no se notan solo en los mercados, sino que también se pueden rastrear en la superficie del territorio. En los últimos años, las ciudades del estado español, y sobre todo sus periferias rururbanas, se están convirtiendo en un yermo de ruinas a medio construir, lugares abandonados, paisajes intermedios o, en el mejor de los casos, paisajes banales (1). Estos espacios condensan la historia de la sociedad que los produjo, una historia que, en... Ler máis
Filed under NÚMERO 10, PANORÁMICA · Etiquetado como arqueoloxía, benoit felici, cartografia cognitiva, cidade, corrupción urbanística, democracia do gag, documental, espazo urbano, jacques tati, james benning, l'eclisse, lee anne schmitt, los angeles plays itself, metacinematografico, michelangelo antonioni, modernidade, observacional, paisaxe banal, paisaxismo, pat o'neill, patrick keiller, playtime, psicoxeográfico, representación, ruina, sofie benoot, territorio, the decay of fiction, thom andersen, unfinished italy, xeografo