EN BRANCO E NEGRO

Unha das vantaxes de traballares como programador é que che dá unha perspectiva sobre o presente cinematográfico distinta (e complementaria) á que terías como público ou crítico, posto que te empurra a deixar de centrarte na película como unidade de estudo para ollar o conxunto, observar as tendencias que subxacen na carteleira e así tratar de confeccionar ciclos a partir delas. Dese xeito, ao buscar nexos de unión potenciais entre as estreas máis interesantes da... Ler máis

THE GRAND BUDAPEST HOTEL, de Wes Anderson

En Youtube es sencillísimo encontrar multitud de parodias del cine de Wes Anderson. Hay algunas muy logradas, como el falso tráiler que postula en plan what if cómo hubiera sido el reboot de la saga fílmica de Spider-Man si Wes hubiera estado detrás, o el sketch del Saturday Night Live que presenta “La camarilla de siniestros intrusos a medianoche”, el primer slasher film andersoniano. Cría un estilo y échate a dormir: con siete largos a sus espaldas, al bueno de Wes... Ler máis

Una mirada marica sobre Far from Heaven

1. Cuando la crítica se refiere a Far from Heaven (Todd Haynes, 2002), los comentarios suelen versar sobre su puesta en escena militantemente postmoderna, que mimetiza y recontextualiza (con o sin ironía, habría que discutirlo) el estilo visual de los melodramas de los años cincuenta, particularmente los de Douglas Sirk. Es cierto que Todd Haynes posee un verdadero talento jugando a los pastiches: rabiosas paletas cromáticas imitando el technicolor, técnicas y movimientos... Ler máis